تازه های دامپزشکی

اخبار دامپزشکی،فراخوان کنگره های داخلی و خارجی و بین المللی،مقالات،ترجمه و کتب دامپزشکی

تازه های دامپزشکی

اخبار دامپزشکی،فراخوان کنگره های داخلی و خارجی و بین المللی،مقالات،ترجمه و کتب دامپزشکی

وبلاگ دکتر افسانه غریبی

۳۴ مطلب با موضوع «مهارت های دامپزشکی» ثبت شده است

بیماری لنفادنیت کازئوز در نشخوارکنندگان کوچک:

کازئوزلنفادنیت که معمولا به اختصار CL نامیده می شود یک بیماری واگیر ، عفونی و مزمن گوسفند و بز می باشد . عامل ایجاد کننده بیماری باکتری «کورینه باکتریوم سودوتوبرکلوزیس» می باشد و بیماری بصورت آبسه های عقده های لنفاوی و گاهـی ارگانهای داخلـی بروز می نماید .  

بیماری از طریق تماس با حیوان یا محیط آلوده انتقال می یابد و برای مدت طولانی می تواند در محیط باقی بماند و بطور متناوب حیوانات را آلوده نماید ، باکتری از راه غشاهای موکوسی یا پوست زخمها وارد بدن حیوانات می شود و عموما در عقده های لنفاوی زیر جلدی لوکولایز شده و تشکیل آبسه می دهد ، در این موارد یک یا تعدادی آبسه که اغلب فقط زیر پوست قرار می گیرند از نشانه های کلینیکی بیماری است با اینحال اگر ارگانیزم وارد جریان خون شود آبسه ها ممکن است در ارگانهای داخلی بدن نظیر ریه ها و کبد نیز توسعه یابند در این موارد ممکن است آبسه های خارجی وجود نداشته باشد و تنها نشانه ای که صاحب دام مشاهده می نماید لاغری و ضعف حیوان است آبسه ها بصورت یک تورم ضخیم محتوی چرک زرد رنگ تا سفید رنگ که قوام نرم خمیری مشابه خمیر دندان دارد ، می باشند . 

انتقال بیماری : 

بیماری کازئوز لنف آدنیت متعاقب پاره شدن آبسه های زیرجلدی منتقل می شود باکتری از آبسه های پاره شده به محیط گسترش می یابد و سپس به میزبانهای مستعد انتقال می یابد ، علاوه بر آبسه های سطحی ، باکتری می تواند از درون آبسه های ریوی نیز به هوا ترشح شده و بصورت آئروسل درآید و باعث انتقال عفونت شود .هنگامیکه آبسه ای پاره می شود آغلها ،‌سطلهای آب ،‌انبارهای غله ،‌پشم چین ها و آخورها را می تواند آلوده نماید، چرک خارج شده از آبسه ها محتوی مقدار زیادی باکتری است و این باکتریها تا مدتها می توانند در محیط باقی بماند و هنگامیکه حیوانات حساس در معرض باکتری قرار می گیرند ممکن است آلوده شوند . نکته دیگری که در خصوص بیماری لنفادنیت کازئوز مطرح می باشد این است که آن یک بیماری زئونوتیک بوده و احتمال آلوده شدن انسانها نیز وجود دارد هرچند آلودگی انسان نادر است با اینحال انجام احتیاطهای بهداشتی در هنگام درمان و مدیریت حیوانات بیمار لازم است، معمولا دستها و پوشاک در معرض نظیر دستکشها و همچنین لباسها پس از تماس با حیوان مشکوک باید شسته شوند . 

نکات کلیدی : 

-مخزن عفونت ترشحات پوست یا آبسه های ریوی است .

-عفونت از طریق پوست صدمه ندیده ، غشاهای موکوسی ، زخمهای پوست و استنشاق می تواند رخ دهد .

-در گوسفندان عمده ترین راه انتقال از طریق پشم چینی و غوطه ور سازیست، در بزها عمدتا از طریق تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا محیط آلوده انتقال رخ می دهد .

علائم کلینیکی :  

علائم کلینیکی ممکن است بصورت ملایم بروز نماید غدد لنفاوی اطراف سر و گردن نواحی هستند که معمولا متاثر می شوند در تعدادی از حیوانات ممکن است افزایش درجه حرارت ، فقدان اشتها و بی حالی نیز به همراه عفونت اولیه دیده شود عفونت ممکن است از عقده های لنفاوی سطحی به سایر ارگانها نظیر کبد ، ریه ، کلیه ، لوله های تناسلی و سیستم عصبی انتشار یابد . از آنجائی که دقیقا نمی توان تعیین کرد که آبسه های داخلی در حیوانات زنده بر اندامها چه میزان فشار وارد می آورند نمی توان میزان کامل تخریب و آسیب را تعریف نمود، معذالک بیماری با لاغری مزمن و ضعف عمومی آشکار بزها و گوسفندان همراه است و اغلب به نام سندرم میش لاغر «Thin ewe syndrom» تعبیر می شود افزایش بروز این بیماری بطور تیپیک در بالغین مشاهده می گردد، تلفات در گوسفندان و بزهای بیمار عموما پایین است اما تولید کاهش می یابد و وزن حیوان ، تولید شیر ، راندمان تولید مثل و کیفیت لاشه بطور معنی داری کاهش می یابد، این بیماری معمولا از طریق ورود حیوانات آلوده وارد گله می شود و حیوانات گله در معرض باکتری و ابتلا قرار می گیرند . بنابراین در مجموع دو فرم بالینی از بیماری وجود دارد یکی فرم سطحی بیماری که شامل آبسه هایی از عقده های لنفاوی نزدیک به پوست سطحی است و معمول ترین نواحی متاثر اطراف سر و اندامهای زیرین آن می باشد و دیگری فرم احشایی که شامل آبسه های عقده های لنفاوی و ارگانهای داخلی است و متعاقب آن افت وزن مزمن و ضعف بروز می نماید، فرم سطحی متداول ترین فرم می باشد و سیمای معمول بیماری آبسه های عقده های لنفاوی است .

ریسک فاکتورها :

-تماس مستقیم با دامهای آلوده ، ابزار یا محیط آلوده مهمترین مکانیزم انتقال می باشد تماس اجتماعی ، شاخ زدن ، استفاده از گردنبندهای مشترک ، آخورهای آلوده و ترومای ناشی از چریدن یا وسایل تیز نظیر سوزن و سیم از ریسک فاکتورهای با اهمیت هستند .

-پشم چینی مهمترین ریسک فاکتور در گوسفندان و بزهای کشمیری و آنگوراست .

-اخته کردن و کوتاه کردن سمها و تماس ناحیه سینه با زمین هنگام دراز کشیدن ریسک فاکتورهای مهم محیطی در انتقال بیمای است .

-حمام دادن جهت کنترل انگلهای خارجی همچنین یک ریسک فاکتور مهم است .

-باکتری می تواند پایدار باشد و در استفاده مجدد از مایعات غوطه وری دست کم تا 24 ساعت بعد باعث آلودگی شود . غوطه ور ساختن گوسفند در مایعات آلوده طی دو هفته پس از پشم چینی ورود آلودگی به پوست را مستعد می سازد .

تشخیص :

تشخیص بیماری می تواند بر پایه بروز نشانه های کلینیکی و پیدایش زخم بر روی بدن حیوان باشد. لنفاآدنیت کازئوز سطحی از طریق نمونه برداری از چرک آبسه های عقده های لنفاوی پاره شده و کشت کورینه باکتریوم سودوتوبرکلوزیس تائید می گردد، آزمایش خون نیز می تواند انجام گیرد اما تست غربالگری جهت حیوانات موردی بهتر است به این نکته نیز باید توجه داشت که تعدادی از آبسه ها بویژه در بزها ناشی از پاتوژن های دیگری غیر از کورینه باکتریوم سودوتوبرکلوزیس نظیر اکتینومایسس پاتوژن می باشند .

درمان :

به منظور درمان لنفاآدنیت کازئوز درمان آنتی بیوتیکی به دلیل ناتوانی نفوذ آنتی بیوتیک به داخل آبسه ها محدودیت دارد . آبسه ها می توانند بصورت جراحی تخلیه شده و با فشار و به کمک محلولهای یده شستشو داده شوند، هرچند نیشتر زدن به آبسه ها و برداشت جراحی غدد لنفاوی موثرترین شیوه است اما احتمال بروز مجدد آبسه وجود دارد، همچنین تخلیه آبسه ها ریسک انتقال ارگانیزم به حیوانات دیگر را در صورتیکه در معرض چرک قرار گیرند به دنبال دارد، جهت اجتناب از توسعه آلودگی باید از روان شدن و باقی ماندن ترشحات آبسه ها در میحط جلوگیری نمود و حیوانات متاثر می باید ایزوله شوند و نیشتر زدن به آبسه ها در محیطی جداگانه از سایر گله انجام گیرد، آبسه ها پس از درناژ می بایست بوسیله ضدعفونی کننده ها روزانه شستشو داده شوند چرک درناژ شده می باید سوزانیده شود و عقده های لنفاوی درگیر به منظور کاهش انتشار آلودگی به محیط و سایر عقده های لنفاوی می توانند برداشته شوند هرچند این امر نیاز به کارشناس دامپزشکی با تجربه دارد و بی هوشی و برش دقیق نزدیک عروق خونی بزرگ و اعصاب اصلی باید با حساسیت انجام گیرد ضمن اینکه هزینه بر بوده و ضمانت بهبودی نیز ندارد . در گوسفندان معمولا آبسه ها تا زمان پشم چینی مشاهده نمی شوند و در حین پشم چینی ممکن است بصورت غیر عمدی به دیواره آبسه آسیب برسد در این مواقع سریع پشم چینی می بایست متوقف گردد و قیچی ها ، تیغه ها و نواحی عمومی تا حد امکان ضدعفونی شوند، جهت پیشگیری از وقوع عفونت در گوسفندان جوان عمل پشم چینی می بایست از حیوانات جوانتر آغاز شده و به مسن ها ختم گردد .

پیشگیری : 

اخیرا واکسنی جهت پیشگیری از بیماری تحت عنوان Case-Buc R ساخته شده است این محصول صرفا جهت مصرف در گوسفند و بز می باشد و مصرف آن در بز توام با مصونیت( Safety) کامل نمی باشد، در تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است کاهش معنی داری در تعداد آبسه ها هنگامیکه گوسفندان واکسینه شده اند رخ داده است . در این تحقیق محققان کشتهای باکتریایی عفونی را جهت تلقیح به نواحی لبها و پوست گوسفندان به کار بردند و بیست هفته پس از مایه کوبی گوسفندان کشتار شده و لاشه ها از نظر وجود آبسه ها چک شدند، گوسفندان واکسینه بطور متوسط 3 آبسه در مقایسه با 1/33 آبسه در گوسفندان شاهد داشتند با این حال اثرات جانبی به همراه استفاده از واکسن ممکن است رخ دهد و به آبسه یا لیژن های ناشی از تزریق منتهی شوند، بنابراین در صورتی که یک گله مشکلی در گذشته نداشته است واکسیناسیون ضروری نمی باشد در گله هایی که مشکلات متناوب با بیماری لنفاآدنیت کازئوز داشته اند انجام واکسیناسیون به همراه جدا نمودن حیوانات آلوده و انجام اقدامات بهداشتی جهت کنترل بیماری موثر است .

اقدامات کنترلی :

-ایزوله نمودن کلیه حیوانات آلوده پیش از پارگی آبسه ها ، چرا که اگر حیوانی درگیر آبسه های لنفاآدنیت کازئوز شود برای همه عمر علیرغم درمان آلوده خواهد بود این دامها باید از سایر حیوانات غیرآلوده جدا شوند و اگر تقلای زیادی داشته باشند می بایست از گله حذف شوند .

-خریداری دام از گله های پاک و غیر آلوده و نگهداری آنها به دور از حیوانات آلوده .

-کنترل انگلهای خارجی جهت کاهش بروز آسیب در پوست .

-انتقال بره ها و بزغاله های متولد شده از مجاورت حیوانات آلوده بلافاصله پس از تولد .

-انجام پشم چینی از جوانترین دام تا پیرترین آنها و انجام پشم چینی کلیه حیوانات آلوده در انتهای کار(حیوانات پیرتر احتمال آلودگی بیشتری دارند ) .

-ضدعفونی وسایل یا نواحی که با چرک آلوده شده اند نیز ضروری می باشند .

-کاهش تراکم در آغلهای نگهداری پس از پشم چینی .

-انجام ندادن غوطه وری در خصوص حیوانات تا دو هفته پس از پشم چینی و جلوگیری از آلوده شدن محلول غوطه وری از طرفی محلول باکتریسیدال نیز به محلول باید اضافه شود .

-وسایل پشم چینی ، پلاک کوب و وسایل مشابه می بایست قبل و بعد از استفاده و حین زمان مصرف در حیوانات مختلف ضدعفونی شوند درمان هر زخمی بلافاصله به کمک ضدعفونی کننده ها ، غوطه ورسازی و ضدعفونی بند ناف نوزادان در هنگام تولد انجام گیرد .

-جداسازی حیوانات مبتلا به بیماری های مزمن تنفسی و بیماریهای تحلیل برنده .

-انجام واکسیناسیون دقیق دامهای ورودی به گله .

در هر صورت انجام ریشه کنی بیماری دشوار است و بصورت جمع آوری اولیه حیواناتی که علائم کلینیکی را نشان می دهند به همراه حیواناتی که تستشان مثبت می شود (تست آنزیم لینک ایمونوسوربنت) دامهای ماده آبستن می توانند پیش از وضع حمل ایزوله شوند و پس از زایمان جمع آوری شوند . به همراه پروتکل جمع آوری حیوانات آلوده و انجام ضدعفونی دقیق تغییر استراحتگاه و چراگاههای حیوانات و ایزوله نمودن حیوانات غیرآلوده از دامها و نواحی قبلی حداقل به مدت شش ماه باید انجام شود .

ادامه جمع آوری حیوانات آلوده و تکرار تست هر شش ماه تا یکسال می بایست انجام گیرد معذالک باید توجه داشت که مراقبت بیماری نباید سبب سرایت به گله های دیگر شود .

اهمیت بیماری از نظر بهداشت عمومی :

کورینه باکتریوم سودوتوبرکلوزیس می تواند باعث آلودگی انسانها بویژه آنهایی که به لحاظ حرفه شان در معرض آلودگی قرار می گیرنـد نظیـر کشاورزان ، کارگران کشتـارگاه و پشم چین ها شود ، اما وقوع موارد انسانی نادر است . آلودگی از خلال آسیب های پوستی از طریق پوشیدن دستکش هنگام معاینه حیوانات آلوده می تواند پیشگیری شود . همچنین احتمال دارد آلودگی به انسانها هنگام نوشیدن شیر نجوشیده از حیوانات آلوده انتقال یابد و لذا مصرف شیر پاستوریزه از این موارد ممانعت می نماید .

  • افسانه غریبی

 

بی اشتهایی

حیواناتی که به علل روانشناختی مثل استرس محیطی(ترس،اضافه شدن یک حیوان خانگی جدید به اعضای خانواده،نقل مکان به خانه جدید،برجستگی و برتری حیوان دیگر)یا غذای بدمزه بی اشتها شده اند معمولا در حین معاینه فیزیکی،نرمال بنظر می رسند.اگر به ضعف بویایی مشکوک هستید چشمان حیوان را ببندید و غذای بودار(مورد علاقه حیوان)را در نزدیکی بینی حیوان قرار دهید.اکثر سگ ها و گربه های نرمال در این حالت رفتار بو کردن(فیف فیف کردن با بینی)را نشان خواهند داد.

ممکن است حیوانی که به علت درد یا اختلال ناحیه دهان قادر به خوردن نیست،به هنگام باز کردن دهان به منظور معاینه مقاومت کرده و زوزه بکشد.معمولا ناهنجاری های صورت،فک پایین،بینی،دهان یا جمجمه آشکار هستند.التهاب عصب سه قلو یا ترومای وارده به فک باعث افتادگی فک و عدم توانایی در خوردن می گردد.ناهنجاری های قابل مشاهده در معاینه فیزیکی که با بیماری های سیستمیک ارتباط داشته و باعث آنورکسی می شوند به اندازه عوامل بالقوه بیماری دارای تنوع هستند.

منبع:ETTINGER

  • افسانه غریبی

دستگاه گوارش طیور

شامل قسمتهای زیر می باشد:

۱)دهان(حفره دهانی-حلقی)

دهان در طیور فاقد لب و دندان است وکام نرم در طیور وجود ندارد.حفره دهانی در این حیوانات به وسیله منقارها از محیط بیرون جدا می شود.منقارها به صورت دو منقار سخت و شاخی هستند که برروی هم قرا گرفته و از عقب به هم متصلند.منقار پایین به استخوان دندانی پایین (آرواره پایین)و منقار بالا که کوتاهتر و باریک تر از منقار پایین بوده.انتهای نوک آن مقداری به طرف پایین خمیده است به استخوان فک بالا متصل می باشد.سوراخ بینی در طیور در سطح پشتی منقار بالا قرار دارد.بنابر این حفره دهانی در طیور از بالا به وسیله کام سخت و از طرفین به وسیله گونه ها و در جلو به وسیله منقارها محدود می شود.کام سخت در سقف حفره دهان دارای سوراخی در وسط است که به حفره ها و مجاری بینی ارتباط دارد.

زبان و نقش آن در طیور:زبان در طیور دارای تیغه هایی در طرفین می باشد.این تیغه ها در حرکت غذا به طرف حلق و مری نقش مهمی دارد.با توجه به اینکه طیور فاقد قدرت مکش در دهان هستند لذا این حالت زبان در تغذیه آنها بسیار موثر است.

۲)مری:لوله ای است قابل انعطاف و عظلانی که از حلق تا پیش معده ادامه دارد.این لوله در اواسط مهره های گردن (مجاور مهره های پنجم گردن)گشاد شده.کیسه ای به نام (چینه دان) را به وجود می آورد.سپس لوله مری به حالت اولیه خود برگشته تا پیش معده ادامه می یابد.وظیفه اصلی چینه دان ذخیره غذاست.هرچند ممکن است که عمل هضم روی غذا به مقدار جزیی در چینه دان انجام شود.به علت عدم جویدن و توقف غذا در دهان طیور تاثیر بزاق حیوان در هضم غذا در چینه دان صورت می گیرد.مرغابی فاقد چینه دان است.بنابر این لازم است که غذای مرغابی به صورت خمیر آبکی و یا حداقل خیسانده به حیوان داده شود.دیواره مری و چینه دان از سه لایه تشکیل شده است که به ترتیب از خارج به داخل عبارتند از:لایه سروزی لایه عضلانی(طولی و حلقوی) و لایه مخاطی لایه ماهیچه ای دیواره چینه دان با چین خوردگیهای خود سطح داخلی چینه دان را به صورت چین خورده در آورده است.سطح این چین خوردگی از سلوهای مخاطی پوشیده شده است.این سلوها دارای ترشحات مخاطی می باشد.

۳)معده:معده در طیور شامل دو قسمت است:الف:پیش معده(معده غده ای) ب)معده ماهیچه ای یا معده اصلی (سنگدان)پیش معده(معده غده ای) و و ظیفه آن در طیور:عضوی است دوکی شکل که در قسمت چپ حفره بدن قرار دارد.کار اصلی معده حیوانات را در طیور پیش معده انجام می دهد.محل اتصال پیش معده با مری مشخص نیست.ولی در اتصال معده ماهیچه ای بین پیش معده و معده ماهیچه ای بخشی یه نام (ایستموس)قرار دارد.در سطح داخلی پیش معده طیور برجستگیهایی (پاپیلا)وجود دارند.این برجستگیها حاوی غدد ترشحی هستند که از طریق مجرایی ترشحات خود را به داخل پیش معده می ریزند.این ترشحات شامل اسید معدی و آنزیمهای هضم کننده پروتئین (پروتئولتیک)می باشند.در حالی که سطح داخلی ایستموس هیچگونه برجستگی و یا چین خوردگی ندارد.

سنگدان(معده ماهیجه ای یا حقیقی)اندامی سفت و به شکل عدسی محدب الطرفین می باشد. دیواره معده ماهیچه ای بسیار ضخیم است ولی ضخامت آن در سطح پشتی بیشتر از سطح شکمی آنست.محل قرار گرفتن آن در حفره شکمی در زیر استخوان خاجی می باشد.دیواره داخلی آن را لایه ضخیمی از بافت مخاطی دارای چین خوردگیهای زیادی است و محکم به لایه زیرین خود لایه عضلانی)چسبیده است.لایه خارجی این عضو از یک لایه سروزی تشکیل شده است.۳)روده باریک:بعد از سنگدان قرار گرفته است و مانند روده باریک حیوانات پستاندار از سه قسمت دئودنوم (دوازدهه) ژژنوم و ایلئوم تشکیل شده است.ولی مرز بین این قسمت دقیقا مشخص نیست وکل آنها را روده باریک در نظر میگیرند.۴)روده فراخ:روده فراخ در طیور شامل یک جفت زایده به نام روده کور (سکوم) و یک بخش کوتاه و مستقیم به نام راست روده(رکتوم)است که به کلواک ختم می شود.۵)روده کور:روده کور به صورت دو زایده به طول ۱۴ تا ۲۳ سانتیمتر در دو طرف راست روده قرار دارد.این دو زایده در محل اتصال روده باریک به روده فراخ به آنها متصل می شوند.روده کور دارای میکروارگانیسمهای زیادی می باشد. به طوری که این میکروبها سلولز موجود در مواد غذایی را در این قسمت هضم می کنند که نتیجه آن تولید گلوکز و همچنین ویتامینهای گروه ب و ویتامین ک می باشد. مواد حاصل از تخمیر به وسیله میکروارگانیسمها به ندرت مورد استفاده بدن طیور قرار میگیرند.زیرا از محل اصلی جذب (روده باریک) دور مانده اند. اندازه و فعالیت روده کور در پرندگانی که علفخوار هستند.بیشتر از پرندگان دانه خوار و یا حشره خوار می باشند.۶)کلواک:آخرین قسمت دستگاه گوارش طیور می باشد.کلواک به عنوان حفره مشترک بین دستگاه تولید مثل و دفع ادرار و مدفوع می باشد. کلواک شیپوری شکل است و دارای دو ناحیه گوارشی و ادراری -تناسلی می باشد.ناحیه گوارشی آن به راست روده متصل است و محل تجمع مدفوع می باشد. در انتهای این ناحیه اسفنگتری وجود دارد که باعث نگهداری و تجمع مدفوع شده و در موقع دفع باز می شود.ناحیه ادراری-تناسلی کلواک بعد از اسفنگتر ناحیه گوارشی قرار دارد.در طیور نر مجرای ادراری و و مجرای خروجی منی در این ناحیه باز می شود. در انتهای ناحیه ادراری تناسلی(جفت گیری) جنس نر به نام (اجسام فالیک) وجود دارد. در طیور ماده مجاری خروج منی و آلت جفتگیری طیور نر در ناحیه ادراری تناسلی وارد می شود. در انتهای کلواک اسفنگتر مقعد قرار دارد که در تمام حالات بجز در موقع دفع مدفوع جفت گیری و تخمگذاری بسته می باشد.

  • افسانه غریبی

  • افسانه غریبی

 لوکمی در گربه‌ها (Feline Leukemia Virus):

عامل بیماری لوکمی گربه‌ها یک ویروس RNA است. در مناطقی که حیوانات با ریسک بالا وجود دارند شانس ابتلا به این بیماری نیز بیشتر خواهد بود. معمولا در سنین زیر ۴ سال بیشتر این بیماری گریبان حیوانات را می‌گیرد اما ممکن است که حیوانات بالغ را نیز درگیر کند. 

یک بیماری ویروسی با عامل رتروویروس (Retrovirus) می‌باشد که دارای ژنوم RNA و انکوژن است. انتقال عمودی (جفت و شیر) و افقی (Cat to Cat) دارد. 

🔸ساختار ویروس: 

هسته ویروس RNA و دارای آنزیم Reversetranscriptase می‌باشد. یک پروتئین به نام P27 دارد که یک آنتی‌ژن بوده و Core Protein می‌باشد (تمام خانوادهٔ FELV این پروتئین هسته‌ای را دارند) و توسط ایمیونوکروماتوگرافی (IC) و Elisa قابل ردیابی می‌باشد. گلیکوپروتئین غشا با نام Gp70 دارد که زیرگروه‌های آنتی‌ژنی A، B، C را شناسایی می‌کند و A از همه بیماری‌زا‌تر می‌باشد. پروتئین غشا، آنتی‌ژن P15E می‌باشد که واسطهٔ ایمیونودفیشنسی این ویروس است. شیوع در نقاط مختلف دنیا متفاوت است ولی طبق بررسی‌ها در جاهایی که حیوانات High Risk وجود دارند شانس ابتلا بیشتر است. همچنین با افزایش سن، مقاومت نیز افزایش می‌یابد و در سنین زیر ۴ سال بیشتر رخ می‌دهد، اگرچه گربه سالم و بالغ هم ممکن است بیمار شود. 

🔸برنامه‌های بهداشتی

آن‌هایی که واکسینه نشوند و با نمونه‌های FELV+ ارتباط دارند High Risk می‌باشند. تغذیه نامناسب و عفونت انگلی نیز ریسک را افزایش می‌دهد. به طور کلی شیوع در مکان‌های پرورش نژادهای اصیل زیر ۰/۱%، در گربه‌های خانگی که به شکل منفرد نگهداری می‌شوند کمتر از ۱%، در گربه‌های ولگرد بین ۴-۱% و در مکان‌های اندمیک و در کلنی‌های افرادی که به نگهداری تعداد زیادی گربه علاقه دارند ۷۰-۳۰% آلودگی وجود دارد. 

🔸انتقال بیماری

متعاقب ارتباط مداوم و طولانی مدت گربه سالم با بزاق و با احتمال کمتر مدفوع، ادرار و سایر ترشحات، گربه مبتلا می‌شود. مثلا استفاده از یک ظرف آب و غذا، انتقال از طریق کک (Flea) هم ممکن است. همینطور زخم‌های ناشی از گاز گرفتگی (مبتلا، سالم را گاز بگیرد)، انتقال از طریق جفت و بویژه شیر وجود دارد. رفتار لیس زدن (Grooming) نیز در انتقال موثر است. به طور کلی، تماس مستقیم Oronasal با بزاق آلوده و یا ظرف آب و غذای مشترک، زخم‌های گازگرفتگی، از طریق جفت، شیر، عوامل ایاتروژنیک منتقل می‌شود. ویروس حساس می‌باشد و در دمای اتاق در مدت ۴۸ ساعت از بین می‌رود و به خشکی و مواد شوینده (دترجنت) بسیار حساس می‌باشد. پس از ورود آلودگی از طریق Oronasal و یا پوست، ویروس وارد گره‌های لنفاوی ناحیه شده و تکثیر را شروع می‌کند. در این مرحله در حیواناتی که ایمنی دارند و یا سن بالایی دارند و آنتی‌بادی می‌سازند و یا وراثتی مقاوم اند، بدن بیماری را محدود کرده و از پیشرفت آن جلوگیری می‌کند ولی اگر پاسخ سیستم ایمنی بدن مناسب نباشد بیماری پیشرفت می‌کند و طحال و تیموس را فرا می‌گیرد. به این مرحله که ویروس اولیه می‌باشد Antigenamia گویند و بهترین شیوهٔ تشخیص Elisa و IC می‌باشد. 

بعد از آنکه ویروس پیشرفت کرد، وارد لکوسیت‌ها و پلاکت‌ها می‌شود و بوسیله آن وارد جریان خون می‌گردد (Cell Associated Viremia) . در این مرحله بهترین روش تشخیص IFA است. با پیشرفت بیشتر، بافت‌های غده‌ای مثل اشک و بزاق درگیر می‌شوند و ویروس وارد اشک، شیر، غدد مخاطی و … می‌شود. 

🔸پاتوژنز

این بیماری ۴ نوع عفونت دارد: 

۱- مقاوم: علائم بالینی ندارد، بدن ویروس را مهار می‌کند و بهبود کامل حاصل می‌شود و ویروسی دفع نمی‌شود. 

۲- عفونت گذرا (Transient): ابتدا ویرمی اولیه اتفاق می‌افتد و متعاقب آن ۴ تا ۶ هفته بعد Antigenamia رخ می‌دهد و بیمارهای مقاوم و یا واکسن زده و … ممکن است کاملا بهبود یابند و یا وارد فاز بعد شوند.

۳. عفونت خفته (Latent): متعاقب عفونت گذرا رخ می‌دهد. ویروس در سلول‌های مغزاستخوان و بافت‌های لنفوئیدی باقی می‌ماند و حدود ۹ تا ۱۰ ماه این باقی ماندن ویروس ادامه خواهد داشت که ۲ سرنوشت دارد:

اول: بعد از ۱۰ ماه بدن ویروس را حذف می‌کند و بهبودی حاصل می‌شود. 

دوم: متعاقب عفونت ثانویه، کورتون تراپی نابجا و یا ضعف سیستم دفاعی، ویرمی رخ می‌دهد و ویروس توسط Elisa و Ifa قابل شناسایی نیست و تنها راه شناسایی Pcri می‌باشد. بیمار دفع ویروس ندارد ولی ممکن است عود داشته باشد. 

۴. پایدار یا پیشرونده (Persistent Infection): مغز استخوان، بافت لنفاوی و بافت غده‌ای گرفتار می‌شوند. ۳۰% بیماران در ۶ ماه اول از بین می‌روند، ۶۰% ظرف ۲سال و ۹۰% در ۴ سال آینده خواهند مرد! انجام واکسیناسیون جهت جلوگیری از بوجود آمدن شکل پایدار می‌باشد یعنی گربه‌ای که واکسن خورده باشد ممکن است علائم شکل گذرا را نشان دهد. 

🔸ویروسFELV سه خصوصیت دارد: 

۱- انکوژنیک است و ایجاد نئوپلازی می‌کند (لنفوئیدی و میلوئیدی) 

۲- سیتوتوکسیک است و ایجاد آنمی، ترومبوسیتوپنی، نوتروپنی، سقط و مرده زایی می‌کند.

۳- ایمونوساپرسیو است و برای عفونت‌های فرصت طلب شرایط را فراهم می‌آورد. 

🔸علائم بالینی لوکمی:

آنمی و کم‌رنگی مخاطات، مشاهده پتشی و اکیموز، تب، ضعف، کاهش وزن، لنف آدنوپاتی ملایم و هپاتواسپلنومگالی. FELV به تنهایی زئونوز نیست ولی اشخاصی که ضعف سیستم ایمنی دارند به دلیل عفونت ثانویه بهتر است از گربه‌هایFELV مثبت دوری کنند. 

🔸تشخیص:

بهترین راه تشخیص Elisa وIC می‌باشد. اهمیت Elisa در این است که False – ندارد ولی ممکن است False+ داشته باشد که باید روی IFA بررسی کنیم و اگر IFA+ شود حتما FELV+ است زیرا IFA ،False+ ندارد. 

🔸درمان:

هیچ درمان مؤثری که بیماری را پاک کند وجود ندارد. در این موارد تصمیم با صاحب بیمار است که درمان یا اتونازیا! و در صورت انتخاب درمان، حداکثر ۴ سال دوام می‌آورد. گربهٔ FELV+ باید از سایرین جدا شود تا سرایت کاهش یابد و حتما باید عقیم شود، نباید از خانه خارج شود، ظروف آب و غذا جدا باشد، اگر در کلنی استFELV-‌ها هر ماه تست شوند. بچه گربه‌ها حتما واکسینه شوند، بالانس تغذیه با جیره غذایی گربه، پرهیز از مصرف گوشت خام (به دلیل توکسوپلاسموز)، تخم مرغ خام (به دلیل سالمونلا) و شیر غیر پاستوریزه. 

واکسن به موقع، درمان اتگلی، مراقبت دندان ها، معاینه ۶ ماه یکبار، آزمایش CBC، U/A و FECAL سالیانه. 

-درمان ضد ویروسی

🔸واکسیناسیون:

ریسک ابتلا را کم می‌کند ولی ایمنی ۱۰۰% نمی‌دهد. بهترین راه پیشگیری برای بچه گربه‌ها این است که تا ۶ ماهگی از کلنی دور باشند. واکسیناسیون برای FELV- که داخل منزل نگهداری می‌شوند و عقیم شده‌اند لزومی ندارد و حتی عواقب نیز دارد. واکسن فقط برای گربه‌های High Risk است و جاهایی که حیوانات بی‌سرپرست را نگهداری می‌کنند. واکسن به شکل کشته (Inactive) به دو صورت اجوانت دار و بدون اجوانت می‌باشد. ۲ دوز واکسن در ۲ و ۳ ماهگی و بعد از یکسال تکرار شود. قبل از تزریق واکسن باید بررسی کرد که گربه Felv+ نباشد. واکسن حتما باید در منتهی الیه Distal پای چپ و به شکل SC تزریق شود زیرا احتمال بروز لنفوسارکوم در موضع تزریق وجود دارد.

منبع: http://vetpars.com

  • افسانه غریبی

بیماری های انگلی در سگ

انگل های داخلی


کرمهای گرد :

کرمهای گرد به خصوص آسکاریس ها درتوله ها بسیارشایع هستند . اکثرتوله های آلوده نشانه بالینی را نشان نمی دهند . اما میلیونها تخم آلوده کننده به وسیله آنها در محیط پراکنده می شود که می تواند برای سایر سگها و اطفال خطرناک باشد .این کرمها شبیه به یک رشته ماکارونی سفید رنگ صاف یا فرخورده هستند و طولی درحدود 2 الی 8 سانتی متردارند . دامپزشک با تجویز داروهای ضد کرم گرد به دفع این انگل ها اقدام خواهد نمود .


کرمهای پهن :

قطعاتی از کرمهای پهن ممکن است که در موهای اطراف مخرج در آشیانه یا درمدفوع قابل مشاهده باشند . بندهای زنده این انگل سفید و یا سفید مایل به کرم بوده پهن هستند و انقباضاتی را نشان می دهند . بندهای مرده زرد رنگ بوده وکدرمی شوند و ازلحاظ ظاهری شبیه به دانه های برنج هستند .سگ های آلوده اغلب نشانه ای ندارند ولی ممکن است کاهش وزن داشته و یا به صورت اتفاقی به اسهال مبتلا شوند . یکی ازکرم های پهن به نام اکینوکوکوس گرانولوزورس انگل بسیار کوچکی است که تخم آن می تواند در پستانداران و از جمله انسان به بیماری خطرناکی منجرشود که به نام کیست هیداتید مشهوراست .انگل کوچکی است که تخم آن می تواند در پستانداران و ازجمله انسان به بیماری خطرناکی منجرشود که به نام کیست هیداتیک مشهوراست . انگل بالغ در روده سگها زندگی می کند . تخم این انگل به وسیله مدفوع به محیط خارج راه می یابد . خورده شدن تخم این انگل به طوراتفاقی و به وسیله سایرپستانداران باعث می گردد که در اعضاء مختلف بدن آنها از جمله کبد ، طحال و ریه ها این کیست به وجود آید .از آنجائی که سگها با خوردن این کیست ها به شکل بالغ کرم مبتلا می گردند (و این چرخه تکرار می گردد) توصیه می شود که از مصرف ضایعات کشتارگاهی آلوده به خصوص ریه ها (جگرسفید) و کبدهای مبتلا در تغذیه سگها به هیچ عنوان استفاده نشود . ایجاد بیماری کیست هیداتیک در انسان بسیارخطرناک بوده و درمان آن به دشواری و با عمل جراحی صورت می گیرد .با تجویز داروهای ضد انگل خاص که بر علیه این کرم موثرهستند می توان از بروز انگل در سگ و به دنبال آن وقوع کیست هیداتیک در انسان و سایرپستانداران پیشگیری نمود .

انگل های خارجی


کک :

ککها انگل های خونخوار هستند بنابراین گزش و تغذیه آنها از خون باعث خارش و عفونت پوست و کم خونی می گردد . به علاوه می توانند ناقل برخی ازکرمهای پهن باشند . سگهای مبتلا به کک ممکن است دچارموریزی شوند . بخصوص نواحی پشت و گردن و داخل رانها بیشترمبتلا می گردند .ککها می توانند به بدن انسان نیز حمله نموده و اقدام به خونخواری نمایند . به علاوه واکنش های ازدیاد حساسیتی که نسبت به کک ایجاد می گردد در سگها شایع می باشد . این بیماری باعث خارش شدید و عفونت پوست می گردد . اگرچه ککها فاقد بال هستند ولی می توانند که به خوبی جهش نمایند . ککها را می توان با جستجوی موها مشاهده کرد که به سرعت راه می روند .نشانه دیگری که حاکی از وجود ککها است مشاهده ذرات سفید و سیاه رنگ کوچکی است که در واقع تخم یا مدفوع ککها هستند . این تخم ها به پوست چسبندگی ندارند و به سادگی در آشیانه و هرجائی که سگ رفت وآمد می کند پخش می شوند و درمدت 8 الی 10 روز به لارو کک تبدیل می شوند .همین مسئله است که ریشه کنی کک را از منزل و محیط با دشواری روبرو می سازد . زیرا تخم ککها در همه جا پخش می گردند . کک هایی را که بر روی بدن حیوان باشند به راحتی می توان با مصرف داروهای حشره کش و سموم مخصوص شستشوی حیوانات نابود کرد . اما چنانچه محیط دام سمپاشی نگردد به زودی تخم های انگل بازشده و ککهای جدید باعث آلودگی مجدد دام خواهند شد .با استفاده از جاروبرقی می توان کف منزل و قالی ها را به خوبی پاکسازی کرد . شستن یا سوزاندن کف بستر نیز اثرات مثبتی دارد . برای مناطق بزرگ یا آلودگی های جدی تر نیز می توان با مواد حشره کش متعارف اقدام به سمپاشی نمود .

کنه :

کنه ها باعث کم خونی ، فلجی ناشی ازکنه و بیماریهای خطرناک دیگری می شوند . در صورتی که در شرایط جغرافیائی مرطوب زندگی می کنید یا سگ خود را در مسافرت به آنجا می برید ، می بایست که بدن دام به صورت روزانه بازبینی گشته و کنه های موجود را از سطح بدن جدا نمود .بهترین راه برای نابود کردن کنه ها این است که چنانچه تعداد آنها کم می باشد درابتدا سطح آنها را به وسیله الکل آغشته نمائید . سپس کنه را محکم به وسیله یک موچین یا پنس گرفته و به طور عمودی به سمت خارج بکشید . پس از خارج کردن کنه آن را به وسیله آتش یک کبریت بسوزانید . هیچگاه سعی نکنید که کنه متصل به بدن را بسوزانید !در صورتی که تعداد کنه ها زیاد باشد می توانید که از داروهای حشره کش و سموم مخصوص استفاده نمائید . دراستفاده از این داروها حتما به بروشور و دستورالعمل آن توجه نمائید .


شپش :

شپش باعث خارش شدید و پوسته پوسته شدن پوست می گردد . این موجودات با تماس مستقیم منتقل می شوند . تخم های شپش به موهای بدن می چسبد و لاروهای آن نیز در همان جا از تخم خارج می گردند . برخی از شپش ها خونخوار بوده و باعث کم خونی می شوند . شپش ها را نیز می توان با سموم حشره کش مناسب نابود کرد .

جرب :

جربها نوعی از انگل های بندپا می باشند که با چشم غیرمسلح دیده نمی شوند . انواع مختلفی از این بندپایان در سگ وجود دارند که در نواحی مختلف بدن ایجاد بیماری می نمایند . این بیماریها را درلفظ معمول گال می نامند .


جرب گوش :

در داخل مجرای شنوائی سگها زندگی می کند . چنین سگی مرتبا سر خود را تکان می دهد و گوش خود را مرتبا می خاراند و شما می توانید که ترشحات مومی سیاه رنگی را در داخل گوش مشاهده کنید .بیماری های ادراریسیستم ادراری شامل کلیه ها ، حالبها ، مثانه و مجرای ادرار است . عضو اصلی در این مجموعه کلیه ها هستند که میزان آب و مواد معدنی بدن را در حال تعادل نگه می دارند و با دفع مواد زائد در برقراری تعادل محیط داخلی بدن کمک می نماید .


نشانه هایی که دلالت برمشکلات ادراری دارند به شرح زیرمی باشد :

- عطش زیاد و افزایش ادرار وجود خون یا چرک در ادرار

- تلاش برای ادرارکردن استفراغ

- دفع ادرار به صورت مکرر و حجم کم وضعیت غیر طبیعی بدن

- ناتوانی در دفع ادرار کاهش اشتها

- عدم کنترل بر دفع ادرار کاهش وزن

  • افسانه غریبی

سنگ مثانه

سنگ مثانه درسگها نسبتا شایع است . برخی از نژادها ازجمله پکینز ، داشهوند و کاکراسپانیل استعداد بیشتری نسبت به سایر نژادها در تشکیل سنگ دارند . برخی دیگر نظیر دالماسین دارای یک نقص ارثی هستند که آنها را نسبت به تشکیل سنگ ادراری مستعد می سازد . در سگهای نر معمولا سنگها وارد مجرای ادرارشده و در آنجا باعث انسداد می گردند .نشانه های سنگ مثانه عبارتند از تلاش برای ادرار کردن و دفع مکرر ادرار و حجم کم و وجود خون در ادرار در اثر عدم ادرار کردن به انسداد مجرای ادرارمشکوک می شویم . سنگ مثانه می تواند در اثر عفونت مثانه ایجاد شود . بنابراین درمان عفونت لازم و ضروری است . سنگها را می بایست به طریقه جراحی از داخل مثانه خارج نمود . مداوای داروئی و اصلاح جیره می توانند از تشکیل مجدد سنگ پیشگیری کنند.

  • افسانه غریبی

بیماریهای مهم مرغ عشق


رشد بیش‌ از حد ناخن‌ها و منقار:

 در صورت‌ بروز این‌ پدیده‌ باید از محلی‌ که‌ فاقد عروق‌ خونی‌ هستند کوتاه‌ شوند.


سرماخوردگی‌:

نشانه‌های‌ این‌ بیماری‌ تب‌، کاهش‌ اشتها و حرکات‌ مداوم‌ دم‌ است‌. بیماری‌ در صورت‌ پیشرفت‌ به‌ذات‌الریه‌ منتهی‌ می‌شود. علاوه‌ بر درمان‌ دارویی‌ باید دمای‌ اتاق‌ را تا 27 درجه‌ سانتیگراد بالا برده‌ و ثابت‌ نگه‌ داشت‌. به‌اشتها آمدن‌ پرنده‌ تأثیر زیادی‌ در بهبودی‌ دارد بنابراین‌ باید غذاهای‌ مورد علاقه‌ پرنده‌ به‌ همراه‌ ویتامین‌ B به‌ آن‌ داده‌ شود. 


بیماری‌ پسیتاکوز: 

اهمیت‌ این‌ بیماری‌ در قابلیت‌ انتقال‌ آن‌ از مرغ‌ عشق‌ (و سایر طوطی‌ها) به‌ انسان‌ می‌باشد. برای‌جلوگیری‌ از این‌ امر، مرغ‌ عشق‌ را از جاهای‌ کاملا مطمئن‌ خریداری‌ کرده‌ و در صورت‌ مشاهده‌ علائمی‌ چون‌ لاغری‌،کسالت‌، آب ریزش‌ از بینی‌ و اسهال‌ سبز ضمن‌ قطع‌ تماس‌ با پرنده‌ به‌ دامپزشک‌ مراجعه‌ کنید.


درمان بیماری سرماخوردگی مرغ عشق:

لازم نیست حتما هوای سرد باشد یکی از عواملی که باعث سرماخوردگی مرغ عشق میشود ، جریان تند هواست. پس باید سعی کنید چه در تابستان و چه در زمستان پرنده را در دمای متوسط و جایی قرار بدهید که جریان هوا شدید نباشد.

نکته :

 سعی کنید از همان اول که پرنده را خریداری میکنید ، قفسش را در یک محل ثابت بگذارید و جابجا نکنید. پس جایی را در نظر بگیرید که شرایط فوق را داشته باشد.درمان سرما خوردگی :وقتی پرنده سرما خورد در کمتر مواقعی بهبود میابد بنابراین پیش گیری بهتر ازدرمان است .ولی اگه سرما خورد :

1_ پرنده مریض را سریعا از قفس بیرون آورده و در یک قفس دیگر قرار دهید (تنها).

2_ قفس را به یک جای گرم ببرید. این مکان نباید شلوغ و پر سر و صدا باشد.

3_در این زمان به هیچ عنوان سبزی و میوه به پرنده ندهید.

4_در ظرف آب پرنده بیمار، روزی نصف قرص جوشان مولتی ویتامین ( یا 12 قطره ) و نصفی هم کلسیم جوشان بریزید.

5_ آنتی بیوتیک ضروریست؛ از داروخانه های دامپزشکی شربت آنتی بیوتیک تهیه کنید اگر امکانش نبود از شربتهای خوراکی آنتی بیوتیک انسانی ، 10-12 قطره در ظرف آب بریزید. ولی هر روز این کار را تجدید کنید. در صورت نبود شربت ، قرص اریترومایسین را کوبیده و با آب ولرم مخلوط کنید ( برای هر روز نصف قرص کافی می باشد ) ، وقتی خوب رقیق شد ، با قطره چکان ، 4-5 قطره در دهان پرنده مریض بچکانید.


زخم و عفونت آن :

1_اولا قفس پرنده زخمی را حتما عوض کنید.

2_از داروخانه یک شربت آموکسی سیلین یا یک شربت آنتی بیوتیک دیگر تهیه کنید و در ظرف آب بریزید و هر روز آب درون ظرف را عوض کنید.

3_ویتامین را فراموش نکنید؛ سبزی (جعفری و شوید و هویج) و میوه (سیب) حتما درون قفس بگذارید.

4_پماد تتراسیکلین چشمی را هر 6 ساعت به آرامی ( خیلی آرام و با احتیاط ) به محل زخم بمالید ، طوری که کاملا جذب شود.

5_نگذارید در این مدت ( تا بهبودی کامل ) به او استرس وارد شود.


علائم گیر کردن تخم و راه درمان آن :

محل اتصال دم به بدن پرنده از پشت برجسته میشود زیر شکمش هم باد می کند ، دم هم آویزان میشود و پرنده آنقدر بی حال میشود که نخواهد توانست روی میله بنشیند و در کف قفس مینشیند میاد کف قفس برای کمکهای اولیه ، کمی محل بیرون آمدن تخم را با روغن مایع چرب کنید؛ کمی روغن را با انگشت به موضع بزنید و خیلی آرام و با ملایمت ماساژ دهید.پرنده را گرم نگه داشته و سریعا به دامپزشک متخصص پرندگان مراجعه کنید.

نکته:

کمبود کلسیم و مواد معدنی دلیل گیر کردن تخم در بدن مرغ عشق و سایر پرندگان میباشد ، چون پوسته آهکی تخم نرم می ماند و به همین سبب پرنده نمی تواند با فشار معمول زایمان، تخمگذاری کند.

پیشگیری : 

رژیم سرشار از کلسیم (کف دریا) و ویتامین + سبزیجات و میوه جات تازه


اسهال :

نشانه بارز سرماخوردگی یا خوردن غذای فاسد است پس توصیه می شود که ( پرنده های سالم را از مریض جدا کنید)


یبوست:

به علت هضم نشدن غذا ( ناشی از یبوست) حالت تهوع در پرنده ایجاد شده و استفراغ می کند. یبوست می تواند به دلیل کمبود سبزی و میوه در غذای پرنده باشد. درمان یبوست اگر به این دلیل باشد اکثرا به این صورت انجام میگردد : 2-1 قطره روغن زیتون را با قطره چکان روی زبان پرنده بریزید. اگر بعد از یک تا دو ساعت، دفع مدفوع راحتتر نگردید، دوباره کار را تکرار کنید . اما بیش از دوبار در یک روز این کار را انجام ندهید.


عطسه مرغ عشق :

اگر علائمی مثل بی حالی ، لرزش و چشمهای بی حال و مدفوع آبکی نداشته باشد عطسه مشکل ساز نیست.

  • افسانه غریبی

(IBD (inflammatory bowel disease 

IBD یا بیمارى التهابى روده بیمارى است که در آن روده به طور مزمن توسط سلول هاى التهابى مورد حمله قرار میگیرد.

درتورم روده حاد  پوشش داخلى روده ها دچار آماس می گردد.

 دو نوع از آن وجود دارد: تورم روده حاد و تورم روده مزمن.

علت این بیماری تهاجم باکتریها به پردۀ مخاطی یا جراحت ناشی از یک سَم محرک می باشد.

علت این بیماری تهاجم باکتریها به پردۀ مخاطی یا جراحت ناشی از یک سَم محرک است 

که به وسیله سلول هاى خاصى که به دیواره روده یا معده حمله کرده است, مشخص شده است.

سلول هاى التهابى شامل لنفوسیت ها و مونوسیت ها هستند که به طور مستقیم مسىول پاسخ ایمنى بدن هستند اىوزینوفیل سلول دیگرى است که معمولا در التهاب وجود دارد.

سلول هاى التهابى دیگر شامل سلول هاى التهابى به نام نوتروفیل است که مسىول نابودى واقعى مهاجمان خارجى نظیر باکترى هاست.

در نهایت در التهاب مزمن ممکن است توسط بافت فیبروزه جایگزین شود.

اتیولوژى و پاتوژنز آن ها عمدتا مبهم و ناشناخته است,میتوان به ژنتیک,تغذیه,عوامل عفونى اشاره کرد معمولا کمپیلوباکتر ها میتونن یکى از عوامل موثر در عفونت باکتریایی باشند.  ولى تصور میشود در پاسخ به عوامل تحریک کننده ایمنى ایجاد شود که عمدتا این پاسخ هاى ایمنى غیر اختصاصى باشد و 6دسته بیمارى داریم

1-lymphocytic plasmocyte entritis 

2-canine easinophilic entritis 

3-Granolumatous entritis 

4-canine eosinophilic syndrome 

5-canine eosinophilic gastroenteritis 

6-protein loosing entropathy

نشانه های رایج  تورم روده، تهوع,  کاهش وزن, اسهال شدید و درد شکمی است. از آنجا که معده نیز تقریبا همواره درگیر است (تورم معده)، معمولا استفراغ نیز مشاهده می شود. هنگامی که خون در استفراغ و یا مدفوع دیده شود، عارضه را تحت عنوان ((تورم همراه با خونریزی)) می شناسند.

علاىم بسته به بخشى از لوله گوارش که درگیر است متفاوت است به عنوان مثال استفراغ شایع تر است هنگامى که معده و قسمت فوقانى روده کوچک درگیر است... اسهال هنگامى شایع است که روده بزرگ نقش دارد.

افزایش در دفعات خروج مدفوع وجود دارد اما مدفوع کمترى در هر دفعه تولید مى شود.

اغلب مخاط افزایش یافته یا در مدفوع خون وجود دارد... گاهى اوقات مدفوع شل میشود.

تجربه نشان داده است عامل اصلی آلودگی شدید حیوان به کرمهای گرد می باشد.

در زمان بیماری مدفوع همواره شُل و بی قوام است و حیوان تحلیل می رود.

برای درمان بیماری باید با فاصلِۀ 10 روز دو دوز داروی ضد کرمهای گرد به حیوان بخورانید و کائولین یا ذغال چرب را نیز با غذای سگ مخلوط سازید.

رادیولوژى و سونوگرافى خیلى به تشخیص کمک نمی کند. ولى اندوسکوپى میتواند کمک کننده باشد.

مى توان هیستوپاتولوژى مخاط هم انجام داد که به تشخیص کمک میکند.

معمولا تشخیص آن ها به بیوپسى احتیاج دارد.بیوپسى افزایش تعداد سلول هاى التهابى در دیواره روده را نشان می دهد.

درمان:

داروهاى تضعیف کننده سیستم ایمنى:

داروهای مختلفی برای کاهش تعداد سلول های التهابی در حال حرکت به دستگاه گوارش استفاده می شود. 

کورتیکو استرویىد ها: پردنیزولون, دگزامتازون میتواند سیستم ایمنى را سرکوب و به کاهش علایم کمک کند.

درمانش بیشتر با رژیم غذایی مناسب و پر فیبر هست +داروهاى ضد التهاب مثل کورتون ها 

اگرهم نتیجه نداد میشود از آنتى بیوتیک مترونیدازول استفاده کرد.

بیمارى التهابى روده مى تواند کنترل شود.با این حال تداوم علایم ضعیف یا عود علاىم شدید تر ممکن است رخ دهد.


منبع :ساندرز


  • افسانه غریبی

کرم قلب در گربه 

نوعی کرم حلقوی است و معمولا در سمت راست قلب و عروقی که قلب را به شش‌ها متصل می کنند زندگی می‌کند. این کرم در بسیاری از حیوانات از جمله گربه، سگ، موش خرما، روباه، گرگ و به ندرت در انسان دیده می‌شود. به عقیده کارشناسان این بیماری حتی شایع‌تر از بیماری‌های FeLV و FIV در گربه‌ها است.

این کرم‌ها در فرم بالغ لاروی بسیار کوچک به نام میکروفیلاری را ساخته و در خون می‌ریزند که به مدت یک‌ماه در خون گربه و دو‌ سال در خون سگ باقی می‌ماند. هنگامی که پشه خون حیوان مبتلا را می‌مکد این لارو وارد بدن او شده و بعد از 10 الی 14 روز به لاروی بزرگتر تبدیل می‌شود و در دهان پشه قرار می‌گیرد. سپس اگر این پشه حیوانی سالم را نیش بزند این لارو وارد بدن آن شده و در مدت حدود 3 ماه به قلب او می‌رسد. اندازه‌ی فرم بالغ این کرم به 14 اینچ هم می‌رسد! از زمان گزیدگی تا تولید میکروفیلاری‌های جدید 6 تا 7 ماه در سگ و 8 ماه در گربه زمان لازم است(وقتی از تشخیص سخن می گوییم اهمیت دارد.). در قلب سگ آلوده تا صدها کرم و در قلب گربه آلوده 1 الی 4 کرم وجود دارد. که به ترتیب در هر کدام حدوداً 5 تا 7 سال و 2 تا 3 سال عمر می‌کند. توجه داشته باشید میکروفیلاری ها بدون انتقال به بدن پشه قادر به تبدیل شدن به کرم بالغ نیستند.


عوارض:


در گربه آسیب‌های ناشی از این بیماری بیشتر متوجه دستگاه تنفس است تا خود قلب. به همین دلیل به آن Heartworm Associated Respiratory Disease یا HARD می‌گویند. کرم‌های نابالغ از طریق جریان خون به شش‌ها رفته و بسیاری از آن‌ها در آن‌جا می‌میرند و سبب التهاب ناگهانی می‌شوند. بقیه ی آن‌ها بالغ شده و بعد از مرگ مسبب التهاب حاد در شش‌ها می‌شوند.


علائم:


بسیاری از گربه علی‌رقم آسیب جدی به بافت ریه علائم خاصی از خود بروز نمی‌دهند. ولی در سایرین این علائم بدین شرح می‌باشند:

سرفه، مشکل در تنفس، بی‌اشتهایی، بی‌حالی، کاهش وزن، استفراغ، تنفس سریع، غش، تشنج، سقط و مرگ ناگهانی


تشخیص:


1⃣روش Antigen testing:

 از معروف‌ترین روش‌ها برای انجام آن آزمون ELISA می باشد. ایراد این روش این است که باید کرم ماده بالغ در بدن بیمار وجود داشته باشد تا جواب آزمایش مثبت شود. اگر فقط کرم نر بالغ وجود داشته باشد یا کرم های ماده نابالغ باشند، با این که حیوان بیمار است نتیجه منفی می‌شود.


2⃣روش Antibody testing:

بر اساس این روش حتی اگر فقط کرم نر بالغ داشته باشیم هم جواب مثبن می‌شود.اما همچنان در صورت وجود کرم های نابالغ جواب منفی را شاهد هستیم.


تفسیر نتیجه آزمون:


در تشخیص HARD باید هر دو نوع آزمون را انجام داد. نتیجه‌ی آزمون آنتی بادی شاید بعد از بهبودی و مواجهه هم مثبت باشد. لذا در چنین مواردی استفاده از اشعه x یا سونوگرافی لازم است.



پیشگیری:


دارو هایی نظیر Ivermectin, Milbemycin oxime, Selamectin و Moxidectin جهت پیشگیری پیشنهاد می‌شود. همچنین انجام آزمایشات تشخیصی قبل از تجویز این داروها در گربه الزامی است. کاهش ارتباط پشه با حیوان هم به کاهش ابتلا می‌انجامد.



درمان:


برای درمان استفاده از دوز ضدالتهابی کورتیکواستروئید ها لازم است. آزمایش خون و تصویربرداری با اشعه x هم هر 6 ماه یک بار باید انجام شود. در برخی گربه‌ها عمل جراحی جهت برداشتن کرم قلب هم انجام شده است.


در انسان:


در انسان هم بعضا مواردی از ابتلا گزارش شده است. بدین صورت که لارو به شش رفته و پس از انسداد عروق سبب آنفارکتوس شده است. در رادیوگرافی ندول ایجاد شده مشخص می‌شود و برای برداشتن آن گاهی از عمل جراحی استفاده می‌کنیم.


منبع: http://peteducation.com


  • افسانه غریبی